๑๐. อุลูกชาดก

[๔๐๙] สพฺเพหิ กิร ญาตีหิ โกสิโย อิสฺสโร กโต สเจ ญาตีหิ อนุญฺญาโต ๔ ภเณยฺยาหํ เอกวาจิกํ ฯ

[๔๑๐] ภณ สมฺม อนุญฺญาโต อตฺถํ ธมฺมญฺจ เกวลํ สนฺติ หิ ทหรา ปกฺขี ปญฺญวนฺโต ชุตินฺธรา ฯ

[๔๑๑] น เม รุจฺจติ ภทฺทํ โว อุลูกสฺสาภิเสจนํ #๑ สี. ม. เย จญฺเญ ฯ ๒ ม. วิสเสโน ว ฯ ๓ ม. สุชาตชาตกํ ฯ #๔ สี. ยุ. ญาตีหนุญฺญาโต ฯ อกฺกุทฺธสฺส มุขํ ปสฺส กถํ กุทฺโธ กริสฺสตีติ ฯ อุลูกชาตกํ ทสมํ ฯ ปทุมวคฺโค ทุติโย ___________ ตสฺสุทฺทานํ ปทุมุตฺตม นาคสิริวฺหยโน สมหณฺณว ยูป ขุรปฺปวโร อถ ภทฺทลี กุญฺชร รุกฺข ปุน ขรวาจ อุลูกวเรน ทส ฯ ___________ ๓ อุทปานทูสกวคฺโค ๑ ๑ อุทปานทูสกชาตกํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. อุลูกชาดก