๒. อัฏฐสัททชาดก
[๑๑๒๙] อิทํ ปุเร นินฺนมาหุ พหุมจฺฉํ มโหทกํ อาวาโส พกราชสฺส เปตฺติกํ ภวนํ มม ตฺยชฺช ภิงฺเคน ๑ ยาเปม โอกํ น วิชฺชหามเส ๒
[๑๑๓๐] โก ทุติยํ อสีลิสฺส พนฺธุรสฺสกฺขิ เภชฺชติ ๓ โก เม ปุตฺเต กุลาวกํ มญฺจ โสตฺถึ กริสฺสติ ฯ
[๑๑๓๑] สพฺพา ปริกฺขตา เผคฺคุ ยาว ตสฺสา คตี อหุ ขีณภกฺโข มหาราช สาเร น รมตี ฆุโณ ฯ
[๑๑๓๒] สา นูนาหํ อิโต คนฺตฺวา รญฺโญ มุตฺตา นิเวสนา อตฺตานํ รมยิสฺสามิ ทุมสาขานิเกตินี ๔ ฯ