๑. จุลลกาลิงคชาดก

[๕๐๒] วิวรถ อิมาสํ ทฺวารํ นครนฺตํ ปวีสิตุํ ๑ อรุณราชสฺส สีเหน สุสิฏฺเฐน ๒ สุรกฺขิตํ นนฺทิเสเนน ฯ

[๕๐๓] ชโย กาลิงฺคานํ อสยฺหสาหินํ ปราชโย อชโย ๓ อสฺสกานํ อิจฺเจวํ ๔ เต ภาสิตํ พฺรหฺมจาริ น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺติ ฯ

[๕๐๔] เทวา มุสาวาทมุปาติวตฺตา สจฺจํ ตถํ ปรมํ กรํ นุ สกฺก ๕ ตนฺเต มุสา ภาสิตํ เทวราช กึ วา ปฏิจฺจ มฆวา มหินฺท ๖ ฯ

[๕๐๕] นนุ เต สุตํ พฺราหฺมณ ภญฺญมาเน เทวา น อิสฺสนฺติ ปุริสปรกฺกมสฺส ทโม สมาธิ มนโส อเภชฺโช ๗ #๑ สี. นครํ ปวิสนฺตุ ฯ ม. วิรุติมาสํ ทฺวารํ นครํ ปวิสนฺตุ ฯ #๒ สี. ยุ. สุสตฺเถน ฯ ๓ สี. ม. อนโย ฯ ๔ ม. อิจฺเจว ฯ ๕ สี. ม. สจฺจํ ธนํ #ปรมนฺเตสุ สกฺก ฯ ๖ สี. ชนินฺท ฯ ๗ สี. ยุ. อเทชฺโช ฯ อพฺยตฺตตา ๑ นิกฺกมนญฺจ ๒ กาเล ทฬฺหญฺจ วิริยํ ปุริสปรกฺกโม จ เตเนว อาสิ วิชโย อสฺสกานนฺติ ฯ จุลฺลกาลิงฺคชาตกํ ปฐมํ ฯ ____________ ๒ มหาอสฺสาโรหชาตกํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. จุลลกาลิงคชาดก