[๑๓๖๑] เทวี อหํ สงฺข มหานุภาวา อิธาคตา สาครวาริมชฺเฌ อนุกมฺปิกา โน จ ปทุฏฺฐจิตฺตา ตเวว อตฺถาย อิธาคตาสฺมิ ฯ

[๑๓๖๒] อิธนฺนปานํ สยนาสนญฺจ ยานานิ นานาวิวิธานิ สงฺข สพฺพสฺส ตฺยาหํ ปฏิปาทยามิ ยงฺกิญฺจิ ตุยฺหํ มนสาภิปตฺถิตํ ฯ

[๑๓๖๓] ยงฺกิญฺจิ ยิฏฺฐญฺจ หุตญฺจ มยฺหํ สพฺพสฺส โน อิสฺสรา ตฺวํ สุคตฺเต สุสฺโสณิ สุพฺภา สุวิลากมชฺเฌ ๒ กิสฺส เม กมฺมสฺส อยํ วิปาโก ฯ #๑ ม. สุขมาสิสาโน ฯ ๒ ม. สุพฺภมุ สุวิลกฺกมชฺเฌ ฯ

[๑๓๖๔] ฆมฺเม ปเถ พฺราหฺมณ เอกภิกฺขุํ อุสฺสฏฺฐปาทํ ๑ ตสิตํ กิลนฺตํ ปฏิปาทยิ สงฺข อุปาหนานิ ๒ สา ทกฺขิณา กามทุหา ตวชฺช ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สังขชาดก