[๑๔๘๗] น วาหเมเต ๑ อิจฺฉามิ เย สสา ปฐวึสิตา จนฺทโต สสมิจฺฉามิ ตมฺเม โอหร เกสว ฯ

[๑๔๘๘] โส นูน มธุรํ ญาติ ชีวิตํ วิชหิสฺสสิ อปตฺถยํ โย ปตฺถยสิ จนฺทโต สสมิจฺฉสิ ฯ

[๑๔๘๙] เอวญฺเจ กณฺห ชานาสิ ยทญฺญมนุสาสสิ กสฺมา ปุเร มตํ ปุตฺตํ อชฺชาปิ อนุโสจสิ ฯ

[๑๔๙๐] ยํ น ลพฺภา มนุสฺเสน อมนุสฺเสน วา ปุน ชาโต เม มา มรี ปุตฺโต กุโต ลพฺภา อลพฺภิยํ ฯ น มนฺตา มูลเภสชฺชา โอสเธหิ ธเนน วา สกฺกา อานยิตุํ กณฺห ยํ เปตมนุโสจสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๕๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๖. ฆตปัณฑิตชาดก