[๑๖๔๕] รถกาโรว จมฺมสฺส ปริกนฺตํ อุปาหนํ ยํ ยํ ชหติ ๓ กามานํ ตํ ตํ สมฺปชฺชเต สุขํ สพฺพญฺเจ สุขมิจฺเฉยฺย สพฺเพ กาเม ปริจฺจเช ฯ

[๑๖๔๖] อฏฺฐ เต ภาสิตา คาถา สพฺพา โหนฺติ สหสฺสิโย ปฏิคฺคณฺห มหาพฺรเหฺม สาเธตํ ตว ภาสิตํ ฯ

[๑๖๔๗] น เม อตฺโถ สหสฺเสหิ สเตหิ นหุเตหิ วา ปจฺฉิมํ ภาสโต คาถํ กาเม เม นิรโต มโน ฯ

[๑๖๔๘] ภทฺรโก วตายํ มาณวโก สพฺพโลกวิทู มุนิ #๑ ม. ปตฺถเยถ ฯ ๒ ม. กามานํ ฯ ๓ ม. จชติ ฯ โย

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กามชาดก