[๑๘๒๒] เอตสฺมึ เต สุลปิเต ปฏิรูเป สุภาสิเต วรํ กสฺสป เต ทมฺมิ ยงฺกิญฺจิ มนสิจฺฉสิ ฯ

[๑๘๒๓] วรญฺจ เม อโท สกฺก สพฺพภูตานมิสฺสร น มํ ปุน อุเปยฺยาสิ เอตํ สกฺก วรํ วเร ฯ

[๑๘๒๔] พหูหิ วตฺตจริยาหิ นรา จ อถ นาริโย ทสฺสนํ อภิกงฺขนฺติ กินฺนุ เม ทสฺสเน ภยํ ฯ

[๑๘๒๕] ตํ ตาทิสํ เทววณฺณํ ๒ สพฺพกามสมิทฺธินํ ทิสฺวา ตโป ปมชฺเชยฺยํ ๓ เอตํ เต ทสฺสเน ภยนฺติ ฯ อกิตฺติชาตกํ สตฺตมํ ฯ ___________ ๘ ตกฺการิยชาตกํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อกิตติชาดก