[๑๘๔๓] เอส ปาปจโร โปโส สมฺม ติฏฺฐติ อารกา โส หิ ๒ เม อิทมกฺขาสิ เอตฺเถโส ติฏฺฐติ มิโค ฯ

[๑๘๔๔] สจฺจํ กิเรวมาหํสุ นรา เอกจฺจิยา อิธ กฏฺฐํ นิปาวตํ ๓ เสยฺโย น เตฺวเวกจฺจิโย นโร ฯ

[๑๘๔๕] กินฺนุ รุรุ ครหสิ มิคานํ กึ ปกฺขินํ กึ ปน มานุสานํ ภยํ หิ มํ วินฺทตินปฺปรูปํ สุตฺวาน ตํ มานุสิ ๔ ภาสมานํ ฯ

[๑๘๔๖] ยมุทฺธรึ วาหเน วุยฺหมานํ มโหทเก สลิเล สีฆโสเต ตโตนิทานํ ภยมาคตํ มม ทุกฺโข หเว ราช อสพฺภิ สงฺคโม ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๖๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. รุรุมิคชาดก