[๑๘๘๐] ภุตฺตญฺจ ปีตญฺจ ตวสฺสมมฺหิ รตฺติญฺจ โน โกสิย เต สกาเส นิกฺขิตฺตทณฺเฑสุ ททาหิ ทานํ ชิณฺเณ จ มาตาปิตโร ภรสฺสุ ฯ

[๑๘๘๑] ลกฺขี วต เม อุทปาทิ อชฺช โยหํ อทสฺสํ ๒ ปรมํ ทิชานํ สุวสฺส สุตฺวาน สุภาสิตานิ #๑ สี. ยุ. เอทิสํ ฯ ๒ ม. อทฺทสาสึ ปวรํ ฯ กาหามิ ปุญฺญานิ อนปฺปกานิ ฯ

[๑๘๘๒] โส โกสิโย อตฺตมโน อุทคฺโค อนฺนญฺจ ปานญฺจภิสงฺขริตฺวา อนฺเนน ปาเนน ปสนฺนจิตฺโต สนฺตปฺปยิ สมณพฺราหฺมเณ จาติ ฯ สาลิเกทารชาตกํ ปฐมํ ฯ _______________ ๒ จนฺทกินฺนรชาตกํ ๑

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๖๗๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาลิเกทารชาดก