๘. มหาโมรชาดก
[๑๙๖๑] สเจ หิ ตฺยาหํ ธนเหตุ คหิโต ๑ มา มํ อวธิ ชีวคาหํ คเหตฺวา รญฺโญ จ ๒ มํ สมฺม อุปนฺติ ๓ เนหิ มญฺเญ ธนํ ลจฺฉสินปฺปรูปํ ฯถ
[๑๙๖๒] น เม อยํ ตุยฺห วธาย อชฺช สมาหิโต จาปวโร ๔ ขุรปฺโป ปาสญฺจ ตฺยาหํ อธิปาตยิสฺสํ ยถาสุขํ คจฺฉตุ โมรราชา ฯ
[๑๙๖๓] ยํ สตฺต วสฺสานิ มมานุพนฺธิ รตฺตินฺทิวํ ขุปฺปิปาสํ สหนฺโต อถ กิสฺส มํ ปาสวสูปนีตํ ปมุตฺตเว อิจฺฉสิ พนฺธนสฺมา ฯ ปาณาติปาตา วิรโต นุสชฺช อภยนฺนุ เต สพฺพภูเตสุ ทินฺนํ ยํ มํ ตุวํ ปาสวสูปนีตํ #๑ ม. คาหิโต ฯ ๒ สี. ยุ. ว ฯ ๓ ม. อุปนฺติกํ ฯ ๔ ถามธนูติปิ ปาโฐ ฯ สี. #จาปวเร ฯ ม. จาปธุเร ฯ ปมุตฺตเว อิจฺฉสิ พนฺธนสฺมา ฯ
[๑๙๖๔] ปาณาติปาตา วิรตสฺส พฺรูหิ๛ อภยญฺจ โย สพฺพภูเตสุ เทติ ปุจฺฉามิ ตํ โมรราเชตมตฺถํ อิติ ๑ จุโต กึ ลภเต สุขํ โส ฯ