[๒๐๒๑] อเปตา เต จ พฺราหฺมญฺญา (อิติ ราชา จ โกรโพฺย) น เต วุจฺจนฺติ พฺราหฺมณา อญฺเญ วิธูร ปริเยส สีลวนฺเต พหุสฺสุเต วิรเต เมถุนา ธมฺมา เย เม ภุญฺเชยฺยุ โภชนํ ทกฺขิณํ สมฺม ทสฺสาม ยตฺถ ทินฺนํ มหปฺผลํ ฯ

[๒๐๒๒] อตฺถิ โข พฺราหฺมณา เทว สีลวนฺโต พหุสฺสุตา วิรตา เมถุนา ธมฺมา เย เต ภุญฺเชยฺยุ โภชนํ ฯ เอกญฺจ ภตฺตํ ภุญฺชนฺติ น จ มชฺชํ ปิวนฺติ เต อกฺขาตา เต มหาราช ตาทิเส นิปตามเส ฯ

[๒๐๒๓] เอเต โข พฺราหฺมณา วิธูร สีลวนฺโต พหุสฺสุตา เอเต วิธูร ปริเยส ขิปฺปญฺจ เน นิมนฺตยาติ ฯ ทสพฺราหฺมณชาตกํ ทฺวาทสมํ ฯ _____________________ ๑๓ ภิกฺขาปรมฺปรชาตกํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๑๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. ทสพราหมณชาดก