๑๐. จัมเปยยชาดก

[๒๑๘๐] กา นุ วิชฺชุริวาภาสิ โอสธี วิย ตารกา เทวตา นุสิ คนฺธพฺพี น ตํ มญฺญามิ มานุสี ๑ ฯ

[๒๑๘๑] นมฺหิ เทวี น คนฺธพฺพี น มหาราช มานุสี นาคกญฺญาสฺมิ ภทฺทนฺเต อตฺเถนมฺหิ อิธาคตา ฯ

[๒๑๘๒] วิพฺภนฺตจิตฺตา กุปิตินฺทฺริยาสิ เนตฺเตหิ เต วาริคณา สวนฺติ #๑ ม. มานุสึ ฯ กินฺเต นฏฺฐํ กึ ปน ปตฺถยานา อิธาคตา นาริ ตทิงฺฆ พฺรูหิ ฯ

[๒๑๘๓] ยมุคฺคเตโช อุรโคติ จาหุ นาโคติ นํ อาหุ ชโน ๑ ชนินฺท ตมคฺคหี ปุริโส ชีวิกตฺโถ ตํ พนฺธนา มุญฺจ ปตี มเมโส ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๗๕๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. จัมเปยยชาดก