๗. ติตติรชาดก

[๑๑๗] วาจาที่ดังเกินไป ความเป็นผู้มีกำลังแรงเกินไป บุคคลกล่าวล่วงเวลา ย่อมฆ่าบุคคลผู้มีปัญญาทรามเสีย ดุจวาจาที่ฆ่านกกระทาผู้ขันดังเกินไป ฉะนั้น. จบ ติตติรชาดกที่ ๗. ๘. วัฏฏกชาดก ว่าด้วยการใช้ความคิด

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๑๑๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติตติรชาดก