ลำดับนั้น พระราชา เมื่อจะทรงแสดงธรรม จึงตรัสคาถาเริ่มต้นว่า ตทิงฺฆ ดังนี้.

ศัพท์ว่า อิงฺฆ ในคาถานั้น เป็นนิบาตใช้ในอรรถว่า ตักเตือน. อธิบายว่า เพราะท่านตักเตือนเรา ฉะนั้น ท่านจงฟังคำของเรา.

บทว่า สตํ ได้แก่ ธรรมที่สัตบุรุษทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้นซ่องเสพแล้ว.

คำว่า สาธุ คือ ความดีงาม คือ ความประเสริฐสุด.