บทว่า โลณกรา แปลว่า คนต้มน้ำเค็มทำเกลือ.

บทว่า สูทา แปลว่า คนครัว.

บทว่า สรีรทาหา แปลว่า คนเผาศพ.

บทว่า ปุญฺญํ ความว่า คนเหล่านั้นแม้ทั้งหมด พึงทำแต่บุญเท่านั้น.