บทว่า ภชนฺตํ ความว่า บุคคลควรคบผู้ที่คบตนเท่านั้น.

บทว่า อภชนฺตํ คือ ผู้เป็นข้าศึก.

บทว่า น ภชฺชเย แปลว่า ไม่พึงคบหา.

บทว่า น ภชฺชติ ความว่า บุรุษใดไม่คบหา บุคคลผู้คบตน ซึ่งมีจิตคิดหวังประโยชน์ บุรุษนั้นชื่อว่ามีธรรมของอสัตบุรุษ.