ในเมื่อพระเวสสันดรบรมกษัตริย์ผู้ยังชาวสีพีให้เจริญ พระราชทานช้างตัวประเสริฐ ชาวบุรีก็เกลื่อนกล่น เสียงอันอื้ออึงก็แผ่ไปมากมาย.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ตทาสิ ได้แก่ ได้มีในเวลานั้น.

บทว่า หตฺถินาเค ได้แก่ สัตว์ประเสริฐ คือช้าง.

บทว่า ขุภิตฺถ นครํ ตทา ความว่า ได้กำเริบแล้ว.