บทว่า เกกกาธิโป คือ ผู้เป็นใหญ่ในเกกกรัฐ.

บทว่า วิภวงฺคโต ได้แก่ ถึงความพินาศ.

เรื่องทั้งหลายมีพิสดารแล้วในสรภังคชาดก.

บทว่า อุปหจฺจ มนํ ได้แก่ ทำจิตของตนให้ประทุษร้าย.