บทว่า วิปฺผนฺทมานํ ความว่า ถูกจับให้นอนคว่ำหน้า และดึงเอาลิ้นออกมา ดิ้นรนไปมาข้างโน้นข้างนี้.

บทว่า มิเคน คือ เนื้อที่เที่ยวหากินน้ำ.

บทว่า ปกฺขินา คือ นกชนิดนั้นนั่นเอง.

บทว่า คนฺตฺวา เต ได้แก่ คนเหล่านั้นไปแล้ว.