บทว่า ปริหาปยํ ได้แก่ ให้เสื่อมรอบอยู่.

บทว่า ธมมสส ได้แก่ ธรรมคือความประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ คือธรรมอันเป็นประเพณี.

บทว่า กุสลา ได้แก่ เฉียบแหลม.

บทว่า จาริตเตน จ ได้แก่ เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยมารยาทและศีล.