บทว่า ปุพพาจริยา ได้แก่ เป็นอาจารย์คนแรก.

บทว่า อาหุเนยยา ได้แก่ เป็นผู้ควรรับของคำนับ คือเป็นผู้สมควรแก่สักการะทุกอย่าง.

บทว่า อนเนน อโถ ได้แก่ ทั้งข้าว ทั้งน้ำ.

บทว่า เปจจ ความว่า ในที่สุดแห่งการทำกาลกิริยา (ตาย) บุตรนั้นไปจากโลกนี้แล้ว ย่อมบันเทิงอยู่ในโลกสวรรค์.