บทว่า อคฺคปกติมา คือ มีสภาพอันเลิศ. บทว่า อุตฺตมสตฺตโว คือ เป็นสัตว์ที่สูงสุด.

บทว่า ยาวตตฺถิ มยา ได้แก่ ชื่อว่าที่เราเห็นแล้วมีอยู่ประมาณเท่าใด.

บทว่า นาญฺญํ ความว่า เราย่อมไม่เห็นคนอื่น แม้เห็นปานนี้ในสถานที่ที่เราเห็นแล้วนั้น.

บทว่า ตุฏฺโฐสฺมิ โว ปกติยา ความว่า ดูก่อนพญาหงส์ผู้เป็นสหาย เราดีใจ เพราะได้เห็นท่านทั้งสองตามปกติก่อนทีเดียว.