บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นุสฺสเห ได้แก่ ไม่สามารถจะทิ้งไปได้.

บทว่า มหาคณายํ ได้แก่ แม้ของหมู่หงส์ใหญ่.

บทว่า มา เอโก ความว่า เมื่ออำมาตย์ราชเสวกเช่นข้าพเจ้ายังมีอยู่ ขอพระองค์อย่าได้ถึงความพินาศ แต่ผู้เดียวเลย.

บทว่า ยถา ตํ ได้แก่ ข้าพเจ้ากล่าวไว้ฉันใด ก็ฉันนั้นแล.