บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มหนฺโต คือ เป็นผู้ยิ่งใหญ่.

บทว่า โลกสฺส คือ แก่โลกของหมู่หงส์.

บทว่า อปฺปเมยฺโย ได้แก่ ใครๆ ไม่พึงอาจจะประมาณด้วยคุณทั้งหลายได้.

บทว่า มหาคณี ได้แก่ เป็นครูของคณะอันประกอบแล้วด้วยคณะใหญ่.