บทว่า มหนฺตาโน ความว่า ส่วนชนเหล่าใดย่อมเป็นบัณฑิตด้วย ตั้งอยู่ในฐานะใหญ่ด้วย เพราะฉะนั้นจึงชื่อว่า เป็นผู้ดำรงอยู่ในฐานะใหญ่.

บทว่า อตฺเถ ยุญฺชนฺติ ทุยฺยุเช ความว่า ชนเหล่านั้นย่อมประกอบ คือ สืบต่อพยายามในประโยชน์นั้น ให้เกิดความอุตสาหะว่า อย่ากลัวพ่อเลย พ่อจงเป็นนักปราชญ์เถิด จึงได้กล่าวไว้อย่างนี้.

บทว่า อาปทํ ความว่า คนกล้าหาญย่อมป้องกันเสียได้ ซึ่งอันตรายอันจะมีมาถึงนาย เพราะฉะนั้น พระราชาทั้งหลายจึงทรงปรารถนา ความกล้าหาญของเหล่ามนตรี เพื่อประโยชน์อย่างนี้แล.

บทว่า อตฺตปริยายํ อธิบายว่า อีกอย่างหนึ่ง คนกล้านั้น ย่อมอาจที่จะกระทำการคุ้มครองตนเองได้ด้วย.