บทว่า ฆุฏฺฐ ได้แก่ พระองค์รับสั่งให้บุคคลยืนประกาศอยู่ ที่มุมสระทั้ง ๔ มุม.

บทว่า ทสธา ได้แก่ พระองค์ประกาศอภัยนั้นในทิศทั้งสิบเหล่านี้.

บทว่า โอคฺคยฺห ได้แก่ จากสำนักของหงส์ที่บินลงแล้ว จึงมาแล้ว.

บทว่า ปหูตํ ขาทนํ ได้แก่ มีอาหารสำหรับกิน เป็นต้นว่า ดอกปทุม ดอกอุบลและข้าวสาลีอย่างเพียงพอ.