บทว่า สํวเร วิวรานิ จ ความว่า พึงปิดพึงกั้นเสีย ซึ่งช่องทะลุของตน.

บทว่า วุฑฺฒา ได้แก่เป็นบัณฑิตผู้เจริญด้วยคุณ.

บทว่า สมฺปตฺตา กาลปริยายํ ได้แก่ เป็นผู้ถึงแล้วซึ่งเวลาใกล้มรณกาล ไม่ล่วงพ้นไปได้แล้ว.

บทว่า เอเวเต ตัดบทเป็น เอวํ เอเต