บทว่า อนาคตํ ทีฆํ ได้แก่ พระองค์ทรงเห็นชัดพระชนมายุของพระองค์ อันเป็นอนาคตว่า ยังเป็นไปยั่งยืนอยู่หรือ.

บทว่า สมเวกฺขสิ ความว่า พญาหงส์ธตรฐทูลถามว่า พระองค์ทรงทราบว่า อายุสังขารเป็นของน้อยหรือ.

บทว่า มทนีเย คือ ในอารมณ์มีรูปเป็นต้นที่นำความมึนเมามา.

บทว่า น สนฺตสิ คือ ไม่ทรงหวาดกลัว มีคำที่ท่านกล่าวอธิบายไว้ว่า พระองค์เป็นผู้ไม่ประมาทแล้วในกามคุณทั้งหลาย มีรูปเป็นต้น มิได้ทรงสะดุ้งกลัวต่อปรโลก เพราะทรงกระทำกุศลมีทานเป็นต้นหรือ.