บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อตฺถิ คือ ที่เก็บเอาไว้.

บทว่า มุตฺตา ได้แก่ แก้วมุกดาทั้งที่เจียระไนแล้ว และยังมิได้เจียระไน.

บทว่า มณโย ได้แก่ เครื่องใช้ที่ทำด้วยแก้วมณีทั้งหลาย.

บทว่า สงฺขมุตฺตญฺจ ได้แก่ แก้วสังข์ทักษิณาวัฏ และแก้วไข่มุกดีกลม ประดุจผลมะขามป้อม.