หิตฺวา สตปลฺลกงฺสํ โสวณฺณํ สตราชิกํ

อคฺคหิ มตฺติกาปตฺตํ ตํ ทุติยาภิเสจนนฺติ ฯ

ตตฺถ ปคฺคยฺหาติ อุกฺขิปิตฺวา ฯ สมฺปทวีติ ภิกฺขเว โส มหาชนโก ราชา ตา จ สตฺตสฺตา ภริยาโย กึ โน เทว ปหาย เอกโกว คจฺฉสิ โก อมฺหากํ โทโสติ วิลปนฺติโย ว ฉฑฺเฑตฺวา สมฺปทวิคโต ปพฺพชฺชาย ยาหีติ โจทิยมาโน วิย ปุรกฺขิโต หุตฺวา คโตติ อตฺโถ ฯ ตนฺติ ภิกฺขเว ตํ มตฺติกาปตฺตคฺคหณํ ทุติยํ อภิเสจนํ กตฺวา โส ราชา นิกฺขมนฺโตติ ฯ

สีวลีเทวี ปริเทวมานาปิ ราชานํ นิวตฺเตตุํ อสกฺโกนฺตี อตฺเถโก อุปาโยติ จินฺเตตฺวา มหาเสนาคุตฺตํ ปกฺโกสาเปตฺวา ตาต รญฺโญ ปุรโต คมนทิสาภาเค ชิณฺณฆเรสุ จ ชิณฺณสาลาสุ จ อคฺคึ เทหิ ติณปณฺณานิ สํหริตฺวา ตสฺมึ ตสฺมึ ฐาเน มหาธูมํ กาเรหีติ อาณาเปสิ ฯ โส ตถา อกาสิ ฯ สา รญฺโญ สนฺติกํ คนฺตฺวา ปาเทสุ นิปติตฺวา มิถิลาย อาทิตฺตภาวํ อาโรเจนฺตี คาถาทฺวยมาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๐๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. มหาชนกชาดก”