โส ราชา เทวตาย วจนํ สุตฺวา อหํ กิร ตสฺส มาตาปิตโร โปเสตฺวา สคฺคํ คมิสฺสามีติ สทฺทหิตฺวา กึ เม รชฺเชน เตเยว โปเสสฺสามีติ ทฬฺหํ อธิฏฺฐาย พลวปริเทวํ ปริเทวนฺโต โสกํ ตนุกํ กตฺวา สุวณฺณสาโม มโต ภวิสฺสตีติ นานาปุพฺเผหิ ตสฺส สรีรํ ปูเชตฺวา อุทเกน ปริสิญฺจิตฺวา ติกฺขตฺตุํ ปทกฺขิณํ กตฺวา จตูสุ ฐาเนสุ วนฺทิตฺวา เตน ปูริตํ อุทกฆฏํ อาทาย โทมนสฺสปฺปตฺโต ทกฺขิณทิสาภิมุโข ปายาสิ ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

ส ราชา ปริเทเวสิ พหุํ การุญฺญสญฺญิตํ

อุทกกุมฺภมาทาย ปกฺกามิ ทกฺขิณามุโขติ ฯ