สนฺตํ หิ สาโม วชฺชติ สนฺตํ ปาทานิ หญฺญติ ๑-

เนโส สามสฺส นิคฺโฆโส โก นุ ตฺวมสิ มาริสาติ ฯ

ตตฺถ มนุสฺสสฺเสวาติ น อยํ สีหพยคฺฆทีปิยกฺขกินฺนราทีนํ อาคจฺฉนฺโต ปน มนุสฺสสฺเสวายํ ปทสทฺโท เนโส สามสฺสาติ ฯ สนฺตํ หีติ อุปสมยุตฺตํ หิ ฯ วชฺชตีติ จงฺกมติ ฯ หญฺญตีติ ปติฏฺฐเปติ ฯ

ตํ สุตฺวา ราชา สจาหํ อตฺตโน ราชภาวํ อกเถตฺวา มยา ตุมฺหากํ ปุตโต มาริโตติ วกฺขามิ อิเม มํ กุชฺฌิตฺวา มยา สทฺธึ ผรุสวจนํ กเถสฺสนฺติ เอวํ มม เอเตสุ โกโธ อุปฺปชฺชิสฺสติ อถ เน วิเหเธสฺสามิ ตํ มม อกุสลํ ภวิสฺสติ ราชาติ ปน วุตฺเต อภายนฺตา นาม นตฺถิ ตสฺมา ราชภาวํ ตาว กเถสฺสามีติ จินฺเตตฺวา ปานียมาฬเก ปานียฆฏํ ฐเปตฺวา ปณฺณสาลทฺวาเร ฐตฺวา อตฺตานํ อาวีกโรนฺโต อาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๑๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. สุวรรณสามชาดก”