น โข ปน มหาราช ตทา โส ราชา อญฺโญ อหญฺเญว อโหสิ ฯ อถ โขหํ เสฏฺโฐสฺมิ ทาเนน อหเมว หิ ตทา ทาเนน เสฏฺโฐ หุตฺวา ตํ มหาทานํ ทตฺวา อิมํ เปตโลกํ อติกฺกมิตฺวา พฺรหฺมโลเก นิพฺพตฺเตตุํ นาสิกฺขึ ฯ มยา ทินฺนํ ปน ทานํ ภุญฺชิตฺวา สพฺเพว เต อิสโย กามาวจรํ อติกฺกมิตฺวา พฺรหฺมโลเก นิพฺพตฺตึสุ ฯ อิมินา เจตํ เวทิตพฺพํ ยถา พฺรหฺมจริยวาโสว มหปฺผโล โหติ ฯ เอวํ ทาเนน อตฺตโน เสฏฺฐภาวํ ปกาเสตฺวา อิตเรหิ ตีหิ ปเทหิ เตสํ อิสีนํ คุณํ ปกาเสติ ฯ

ตตฺถ สญฺญเมนาติ สีเลน ฯ ทเมนาติ อินฺทฺริยทมเนน ฯ อนุตฺตรนฺติ เอเตหิ คุเณหิ นิรนฺตรํ อุตฺตมํ วตฺตสมาทานํ จริตฺวา ฯ ปกีรจารีติ คณํ วิกีริตฺวา ขิปิตฺวา ปหาย เอกจาริเก เอกีภาวํ คเตติ อตฺโถ ฯ สมาหิเตติ อุปจารปฺปนาสมาธีหิ สมาหิตจิตฺเต เอวรูเป ตาปเส อหํ ตปสฺสิโน อุปฏฺฐหินฺติ ทสฺเสติ ฯ อหมุชุคตนฺติ อหํ มหาราช เตสํ ทสสหสฺสานํ อิสีนํ อนฺตเร กายวงฺกาทีนํ อภาเวน อุชุคตํ เอกํปิ นรํ หีนชจฺโจ วา โหตุ ชาติสมฺปนฺโน วาติ ชาตึ อวิจาเรตฺวา เตสํ คุเณสุ ปสนฺนมานโส หุตฺวา สพฺเพปิเม อติเวลํ นมสฺสิสฺสํ นิจฺจกาลเมว นมสฺสิสฺสนฺติ วทติ ฯ กึ การณา ฯ กมฺมพนฺธู หิ มาณวาติ มจฺจา หิ นาเมเต กมฺมพนฺธู กมฺมปฏิสฺสรณา ฯ เตเนว การเณน สพฺเพ วณฺณาติ เวทิตพฺพํ ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา กิญฺจาปิ มหาราช ทานโต พฺรหฺมจริยวาโสว มหปฺผโล เทฺวปิ ปเนเต มหาปริสวิตกฺกาว ตสฺมา ทฺวีสุปิ อปฺปมตฺโต หุตฺวา ทานญฺจ เทหิ สีลญฺจ รกฺขาหีติ ตํ โอวทิตฺวา สกฏฺฐานเมว คโต ฯ

ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา อาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๒๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. เนมิราชชาดก”