เอตมฺปิ ทิสฺวาน อหํ วทามิ

ปญฺโญว เสยฺโย น ยสสฺสิพาโลติ ฯ

ตตฺถ อตฺเถสูติ กิจฺเจสุ ฯ สํวิเธตีติ สํวิทหติ ฯ

อิติ โส มหาสตฺโต สิเมรุปาทโต สุวณฺณวาลุกํ อุทฺธรนฺโต วิย คคณตเร ปุณฺณจนฺทํ อุฏฺฐาเปนฺโต วิย นยการณํ ทสฺเสติ ฯ เอวํ มหาสตฺเต ปญฺญานุภาวํ ทสฺเสตฺวา กเถนฺเตเยว ราชา เสนกํ อาห กีทิสํ เสนก สกฺโกนฺโต อุตฺตรึ กเถหีติ ฯ โส โกฏฺเฐ ฐปิตธญฺญํ วิย อุคฺคหิตกํ เขเปตฺวา อปฺปฏิภาโน มงฺกุภูโต ปชฺฌายนฺโต นิสีทิ ฯ สเจ หิ โส อญฺญํ การณํ อาหเรยฺย คาถาสหสฺเสนปิ อิมํ ชาตกํ นิฏฺฐเปยฺย ฯ ตสฺส อปฺปฏิภานสฺส ฐิตกาเล คมฺภีรโอฆํ อาเนนฺโต วิย มหาสตฺโต อุตฺตรึ ปญฺญเมว วณฺเณนฺโต อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๔๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”