โส อิมํ รญฺโญ กถํ สุตฺวา มหาสตฺโต จินฺเตสิ อยํ ราชา อติวิย มรณภยภีโต คิลานสฺส โข ปน เวชฺโช ปฏิสรณํ ฉาตสฺส โภชนํ ปิปาสิตสฺส ปานียํ อิมสฺสาปิ รญฺโญ มํ ฐเปตฺวา อญฺโญ ปฏิสรณํ นตฺถิ อสฺสาเสสฺสามิ นนฺติ ฯ อถ นํ มหาสตฺโต มโนสิลาตเล นทนฺโต สีโห วิย อจฺฉมฺภิโต มา ภายิ มหาราช รชฺชสุขํ อนุภว อหํ เลฑฺฑุํ คเหตฺวา กาเก วิย ธนุํ คเหตฺวา มกฺกเฏ วิย จ อิมํ อฏฺฐารสอกฺโขภินีสํขฺยํ เสนํ อุทเร พนฺธนสาฏกานํปิ อสฺสามิกํ กตฺวา ปลาเปสฺสามีติ วตฺวา นวมํ คาถมาห

ปาเท เทว ปสาเรหิ ภุญฺช กาเม รมสฺสุ จ

หิตฺวา ปญฺจาลิยํ เสนํ พฺรหฺมทตฺโต ปลายตีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ตฺวํ เทว ยถาสุขํ อตฺตโน รชฺชสงฺขาเต ปาเท ปสาเรหิ ปสาเรนฺโต จ สงฺคาเม จิตฺตํ อกตฺวา ภุญฺช กาเม รมสฺสุ จ เอส จูฬนีพฺรหฺมทตฺโต อิมํ เสนํ ฉฑฺเฑตฺวา ปลายิสฺสตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”