อถ นํ สา ปุจฺฉิ กถมฺปน เต ภริยํ เสโน อวธีติ ฯ โส ตสฺสา อาจิกฺขนฺโต สุณ ภทฺเท เอกทิวสํ อมฺหากํ ราชา อุทกกีฬํ คจฺฉนฺโต มมฺปิ ปกฺโกสิ อหํ ภริยํ อาทาย เตน สทฺธึ คนฺตฺวา อุทกํ กีฬิตฺวา สายณฺหสมเย เตเนว สทฺธึ ปจฺจาคนฺตฺวา รญฺญา สทฺธึเยว ปาสาทํ อภิรุยฺห สรีรํ สุกฺขาปนตฺถาย ภริยํ อาทาย สีหปญฺชเรน นิกฺขมิตฺวา กูฏาคารกุจฺฉิยํ นิสีทึ ตสฺมึ ขเณ เอโก เสโน กูฏาคารา นิกฺขมนฺเต อมฺเห คณฺหิตุํ ปกฺขนฺทิ อหํ มรณภยภีโต เวเคน ปลายึ สา ปน ตทา ครุคพฺภา อโหสิ ตสฺมา เวเคน สา ปลายิตุํ นาสกฺขิ อถ โส มยฺหํ ปสฺสนฺตสฺเสว ตํ มาเรตฺวาว อาทาย คโต อถ มํ ตสฺสา โสเกน โรทมานํ ทิสฺวา อมฺหากํ ราชา กึ สมฺม โรทสีติ ปุจฺฉิตฺวา ตมตฺถํ สุตฺวา อลํ สมฺม มา โรทติ อญฺญํ ภริยํ ปริเยสาหีติ วตฺวา มยา ตํ สุตฺวา กึ เทว อญฺญาย อนาจาราย ทุสฺสีลาย อานีตายปิ วรํ เอเกเนว จริตุนฺติ วุตฺเต สมฺม อหํ เอกํ สกุณิกํ สีลาจรสมฺปนฺนํ ปสฺสามิ ตว ภริยาย สทิสเมว จูฬนีราชสฺส หิ สยนปาลิกาว เอวรูปา สาลิกา อตฺถิ ตวํ ตตฺถ คนฺตฺวา ตสฺสา มนํ ปุจฺฉิตฺวา โอกาสํ ตาย กาเรตฺวา สเจ เต รุจฺจติ อาคนฺตฺวา อมฺหากํ อาจิกฺข อถาหํ วา เทวี วา คนฺตฺวา มหนฺเตน ปริวาเรน ตํ อาเนสฺสามาติ วตฺวา มํ อิธ ปหิณิ เตน การเณนาคโตมฺหีติ วตฺวา อาห

ตสฺสา กามา หิ สมฺมโต อาคโตสฺมิ ตวนฺติเก

สเจ กเรยฺยาสิ โอกาสํ อุภโยว วเสมฺหเสติ ฯ

สา ตสฺส วจนํ สุตฺวา โสมฺมนสฺสมฺปตฺตา อโหสิ อตฺตโน ปน อิจฺฉาย ภาวํ อชานาเปตฺวา อนิจฺฉมานา วิย อาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”