ตโต จ โส โข คนฺตฺวาน มาถูโร สุวปณฺฑิโต

มโหสถสฺส อกฺขาสิ สาลิกาย วจนํ อิทนฺติ ฯ

ตตฺถ สาลิกาย วจนํ อิทนฺติ อิทํ สาลิกาย วจนนฺติ สพฺพํ วิตฺถาเรน อกฺขาสิ ฯ

ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต จินฺเตสิ ราชา มม อนิจฺฉมานสฺเสว คมิสฺสติ คนฺตฺวา จ ปน มหาวินาสํ ปาปุณิสฺสติ อถ มยฺหํ เอวรูปสฺส ยสทายกสฺส รญฺโญ วจนํ หทเย กตฺวา ตสฺส สํคหํ นากาสึ ครหาปิ เม อุปฺปชฺชิสฺสติ มาทิเส ปณฺฑิเต วิชฺชมาเน กึ การณา เอส นสฺสิสฺสติ อหํ รญฺโญ ปุเรตรเมว คนฺตฺวา จูฬนึ ทิสฺวา สุวิภตฺตํ นครํ กตฺวา วิเทหรญฺโญ นิเวสนนครํ มาเปตฺวา คาวุตมตฺตํ ชงฺฆอุมฺมงฺคํ อฑฺฒโยชนิกํ มหาอุมฺมงฺคํ กาเรตฺวา จูฬนีรญฺโญ ธีตรํ อภิสิญฺจิตฺวา อมฺหากํ รญฺโญ ปาทปริจาริกํ กตฺวา อฏฺฐารสอกฺโขภิณีพเลสุ เอกสตราชูสุ ปริวาเรตฺวา ฐิเตเสฺวว อมฺหากํ ราชานํ ราหุมุขโต จนฺทํ วิย โมเจตฺวา ตํ อาทาย นครเมว คโต อาคมนํ นาม รญฺโญ มม ภาโรติ ฯ ตสฺเสวํ จินฺเตนฺตสฺส สรีเร ปีติ อุปชฺชิ ฯ โส ปีติเวเคน อุทานํ อุทาเนนฺโต อิมํ อุปฑฺฒคาถมาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”