ยสฺเสว ฆเร ภุญฺเชยฺย โภคํ

ตสฺเสว อตฺถํ ปุริโส จเรยฺยาติ

ตสฺสตฺโถ ยสฺส รญฺโญ สนฺติกา ปุริโส มหนฺตํ อิสฺสริยํ ลภิตฺวา โภคํ ภุญฺเชยฺย อกฺโกสนฺตสฺสาปิ ปริภาสนฺตสฺสาปิ ปหรนฺตสฺสาปิ คเล คเหตฺวา นิกฺกฑฺฒนฺตสฺสาปิ ตสฺเสว อตฺถํ หิตํ วุฑฺฒึ ปณฺฑิโต กายทฺวาราทีหิ ตีหิปิ ทฺวาเรหิ จเรยฺย น หิ มิตฺตทุพฺภิกมฺมํ นาม ปณฺฑิเตหิ กาตพฺพนฺติ ฯ

อิติ จินฺเตตฺวา โส นหาตฺวา อลงฺกริตฺวา มหนฺเตน ยเสน ราชกุลํ คนฺตฺวา ราชานํ วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ ฐิโต อาห กึ เทว คมิสฺสถ อุตฺตรปญฺจาลนครนฺติ ฯ อาม ตาต ปญฺจาลจนฺทึ อลภนฺตสฺส มม กึ รชฺเชน มา มํ ปริจฺจช มยา สทฺธึเยว ยาหิ ตตฺถ โน คตการณา เทฺว อตฺถานิ นิปฺผชฺชิสฺสนฺติ อิตฺถีรตนญฺจ ลภามิ รญฺโญ จ มยา สทฺธึ เมตฺตี ปติฏฺฐหิสฺสตีติ ฯ อถ นํ ปณฺฑิโต เตน หิ เทว อหํ ปุเรตรํ คนฺตฺวา ตุมฺหากํ นิเวสนานิ มาเปมิ ตุมฺเห มยา ปหิเต สาสเน อาคจฺเฉยฺยาถาติ วทนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ