อตฺถานิ ชานิสฺสํ ยถาปิ อญฺเญ

อิมํ คเล คเหตฺวาน นาเสถ วิชิตา มม

โย เม รตนลาภสฺส อนฺตรายาย ภาสตีติ ฯ

อิมา เทฺว คาถา วตฺวา มหาราช อหํ คหปติปุตฺโต ยถา ตว อญฺเญ เสนกาทโย ปณฺฑิตา อตฺถานิ ชานนฺติ ตถา กิเมว ชานิสฺสํ อโคจโร เอส มยฺหํ คหปติสิปฺปเมวาหํ ชานามิ อยมตฺโถ เสนกาทีนํ ปากโฏ เต ปณฺฑิตา โหนฺติ อชฺช เต อฏฺฐารสหิ อกฺโขภิณีหิ ปริวาริตสฺส ตว เสนกาทโย อวสฺสยา โหนฺตุ มํ ปน คีวายํ คเหตฺวา นิกฺกฑฺฒิตุํ อาณาเปสิ อิทานิ มํ กสฺมา ปุจฺฉสีติ เอวํ สุนิคฺคหิตํ นิคฺคณฺหิ ฯ ตํ สุตฺวา ราชา จินฺเตสิ ปณฺฑิโต มยา กตโทสเมว กเถสิ ปุพฺเพว หิ อิทํ อนาคตภยํ ชานิ เตน มํ อติวิย นิคฺคณฺหติ น โข ปน เอตฺตกํ กาลํ นิกฺกมฺมโก อจฺฉิสฺสติ อวสฺสํ อิมินา มยฺหํ โสตฺถิภาโว กโต ภวิสฺสตีติ ฯ อถ นํ ปริคฺคณฺหนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”