ตตฺถ นานุวิชฺฌนฺตีติ อตีตํ โทสํ คเหตฺวา มุขสตฺตีหิ น อนุวิชฺฌนฺติ ฯ อสฺสํว สมฺพนฺธนฺติ สตฺตุเสนาย ปริวุตตฺตา สุฏฺฐุ พนฺธิตฺวา ฐปิตํ อสฺสํ วิย กึ มํ วิชฺฌสิ ฯ เตเนว มนฺติ เอวํ เต โมกฺโข ภวิสฺสติ เอวํ เต เขมนฺติ เตน โสตฺถิภาเวน มํ อนุสาส อสฺสาเสหิ ตํ หิ ฐเปตฺวา อญฺโญ เม ปฏิสรณํ นตฺถีติ ฯ

อถ มหาสตฺโต อยํ ราชา อติวิย อนฺธพาโล ปุริสวิเสสํ น ชานาติ โถกํ กิลเมตฺวา ปจฺฉาสฺส อวสฺสโย ภวิสฺสามีติ จินฺเตตฺวา อาห

อตีตํ มานุสํ กมฺมํ ทุกฺกรํ ทุรภิสมฺภวํ

น ตํ สกฺโกมิ โมเจตุํ ตฺวํ ปชานสฺสุ ขตฺติย

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๕๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”