ตตฺถ สิริพาหนาติ สิริสมฺปนฺนพาหน มหาราช นูน ตฺวํ เอวํ อุตฺตมรูปธราย นนฺทาย มรเณน นนฺทสีติ วทติ ฯ คจฺฉามาติ สเจ หิ ตฺวํ มํ มาเรสฺสสิ เอกํเสเนว อมฺหากํ ราชา นนฺทํ มาเรสฺสติ อิติ นนฺทาจ อหญฺจ ยมสฺส สนฺติกํ คมิสฺสามิ ยโม อมฺเห อุโภ ทิสฺวา นนฺทํ มยฺหเมว ทสฺสติ ตสฺส มยฺหํ มริตฺวาปิ ตาทิสํ อิตฺถีรตนํ ลภนฺตสฺส กึ ฉิชฺชิสฺสติ นาหํ อตฺตโน มรเณน ปริหานึ ปสฺสามิ เทวาติ เอวํ กิร นํ อาห ฯ

อิติ มหาสตฺโต เอตฺตเก ฐาเน นนฺทเมว วณฺเณสิ น อิตเร ตโย ชเน วณฺเณสิ ฯ กึ การณาติ ฯ สตฺตา หิ นาม ปิยกริยาย วิย เสสชเนสุ อาลยํ น กโรนฺติ น มาตรํ วา สรนฺตา ปุตฺตธีตโรปิ น สริสฺสนฺติ ตสฺมา ตเมว วณฺเณสิ ฯ ราชมาตรํ มหลฺลกภาเวน น วณฺเณสิ ฯ ญาณสมฺปนฺเน มหาสตฺเต มธุรสฺสเรน วณฺเณนฺเต เยว นนฺทา เทวี อาคนฺตฺวา รญฺโญ ปุรโต ฐิตา วิย อโหสิ ฯ ตโต ราชา จินฺเตสิ ฐเปตฺวา มโหสถปณฺฑิตํ อญฺโญ มม ปิยภริยํ อาเนตฺวา ทาตุํ สมตฺโถ นาม นตฺถีติ ฯ อถสฺส นํ สรนฺตสฺเสว โสโก อุปฺปชฺชิ ฯ อถ นํ มหาสตฺโต มา จินฺตยิตฺถ มหาราช เทวี จ เต ปุตฺโต จ มาตา จ ตโย ชนาปิ อาคจฺฉิสฺสนฺติ มม คมนเมเวตฺถ ปมาณํ ตสฺมา ตฺวํ อสฺสาสํ ปฏิลภาหิ นรินฺทาติ ราชานํ อสฺสาเสสิ ฯ อถ ราชา จินฺเตสิ อหํ อตฺตโน นครํ สุรกฺขิตํ สุโคปิตํ กาเรตฺวา อิมํ อุปการนครํ เอตฺตเกน พลพาหเนน ปริกฺขิปิตฺวา ฐิโต อยํ ปณฺฑิโต เอวํ สุโคปิตาปิ มม นครา เทวิญฺจ เม ปุตฺตญฺจ มาตรญฺจ อาเนตฺวา เวเทหสฺส ทาเปสิ อมฺเหสุ จ เอวํ ปริวาเรตฺวา ฐิเตเสฺวว เอกสฺสาปิ อชานนฺตสฺส เวเทหํ สเสนาพาหนํ ปลาเปสิ กินฺนุ โข ทิพฺพมายํ ชานาติ อุทาหุ จกฺขุโมหนนฺติ ฯ อถ นํ ปุจฺฉนฺโต คาถมาห

ทิพฺพํ อธิยเส มายํ อกาสิ จกฺขุโมหนํ

โย เม อมิตฺตํ หตฺถคตํ เวเทหํ ปริโมจสีติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๖๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มโหสถชาดก”