ตตฺถ อสํยุตฺตนติ อยุตฺตํ ติรจฺฉาเนหิ สทฺธึ (สํสคฺคํ) อนนุจฺฉวิกํ ฯ อมฺเหติ อมฺเห มนุสฺสชาติกา สมานา กถํ ติรจฺฉาเนหิ สมฺพนฺธํ กโรม ฯ

ตํ สุตฺวา นาคมาณวกา สเจ เต ธตรฏฺเฐน สทฺธึ สมฺพนฺโธ อนนุจฺฉวิโก อถ กสฺมา อตฺตโน อุปฏฺฐากํ จิตฺตจูฬํ นาม กจฺฉปํ สมุทฺทชํ นาม เต ธีตรํ ทมฺมีติ อมฺหากํ รญฺโญ ทูตํ เปเสสิ เอวํ สาสนํ เปเสตฺวา อิทานิ เต อมฺหากํ ราชานํ ปริภวํ กโรนฺตสฺส กตฺตพฺพยุตฺตกํ มยํ ชานิสฺสาม มยํ หิ นาคมาณวกาติ วตฺวา ราชานํ ตชฺเชนฺตา เทฺว คาถา อภาสึสุ

ชีวิตํ นูน เต จตฺตํ รฏฺฐํ วา มนุชาทิป

น หิ นาเคหิ กุปฺปิตา จิรํ ชีวนฺติ ตาทิสา

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๗๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ภูริทัตชาดก”