ตสฺสตฺโถ พฺราหฺมณ สกฺกสฺส ยโส นาม เอกํ เทฺว ตโย จตฺตาโร วา ทิวเส เอตฺตโกว สิยาติ มนสา จิตฺเตนปิ นาภิปตฺตพฺโพ เยปิ นํ จตฺตาโร มหาราชาโน ปริจรนฺติ เตสมฺปิ สกฺกํ เทวราชานํ ปริจาริยมานานํ อินฺทํ นายกํ กตฺวา วิจรนฺตานํ วสวตฺตีนํ จตุนฺนํ โลกปาลานํ ยสสฺสาปิ อมฺหากํ ติรจฺฉานคตานํ ยโส โสฬสิภาคํ กตฺวา กลํ นาคฺฆตีติ ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา อิทํ เต สหสฺสเนตฺตสฺส วิมานนฺติ วจนํ สุตฺวา อหํ ตํ อนุสฺสรึ อหํ หิ เวชยนฺตํ ปตฺเถนฺโต อุโปสถกมฺมํ กโรมีติ ตสฺส อตฺตโน ปตฺถนํ อาจิกฺขนฺโต อาห

ตํ วิมานํ อภิชฺฌาย อมรานํ สุเขสินํ

อุโปสถํ อุปวสนฺโต เสมิ วมฺมิกมุทฺธนีติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๗๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ภูริทัตชาดก”