ตโต มหาสตฺโต คาถาทวยํ วตฺวา จินฺเตสิ อยํ มํ นิสฺสาย สุขํ ชีวนฺโต กสฺสจิ นาโรเจสฺสติ เอตสฺส สพฺพกามททํ มณึ ทสฺสามีติ ฯ อถสฺส ตํ ททนฺโต อาห

ธารยิมํ มณึ ทิพฺยํ ปสุํ ปุตฺเต จ วินฺทสิ

อโรโค สุขิโต โหหิ คจฺเฉวาทาย พฺราหฺณาติ ฯ

ตตฺถ ปสุํ ปุตฺเต จ วินฺทสีติ อิมํ ธารยมาโน อิมสฺสานุภาเวน ปสุญฺจ ปุตฺเต จ อญฺญญฺจ ยํ นิจฺฉสิ ตํ สพฺพํ ลภสีติ ฯ