ตสฺสตฺโถ อหํ อชฺช กาลํ ปาโตว ปทํ คจฺฉํ มหามคฺคํ คจฺฉนฺโต รตฺตกฺขีหิ สหสฺสมตฺตาหิ นาคมาณวิกาหิ สมนฺตา ปริวาริตํ อิมํ มณึ อชฺฌคา มํ ทิสฺวา หิ สพฺพาว เอตา ภยตชฺชิตา อิมํ ปหาย ปลาตาติ ฯ

เนสาทพฺราหฺมโณ ตํ วญฺเจตุกาโม มณิรตนสฺส อคุณํ ปกาเสนฺโต อตฺตโน คณฺหิตุกาโม ติสฺโส คาถา อภาสิ

สุปจิณฺโณ อยํ เสโล อจฺจิโต มหิโต สทา

สุธาริโต สุนิกฺขิตฺโต สพฺพตฺถมภิสาธเย

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๗๕๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ภูริทัตชาดก”