อุปชูตญฺจ เม อตฺถิ ปาฏิโภโค จ ตาทิโส

โหตุ โน อพฺภุตํ ตตฺถ อา สหสฺเสหิ ปญฺจหีติ ฯ

ตตฺถ โก นุ เตติ ตว ปพฺพชิตสฺส โก นุ ปาฏิโภโค อตฺถิ ฯ อุปชูตญฺจาติ อิมสฺมึ วา ชูเต อุปนิกฺเขปภูตํ กึ นาม ตว ธนํ สิยา ทสฺเสหิ เมติ วทติ ฯ อุปชูตญฺจ เมติ มยฺหํ ปน ทาตพฺพํ อุปนิกฺเขปธนํ วา ฐเปตพฺพํ ปาฏิโภโค วา ตาทิโส อตฺถิ ตสฺมา โน ตตฺถ ยาว ปญฺจหิ สหสฺเสหิ อพฺภุตํ โหตูติ ฯ

สุทสฺสโน ตสฺส วจนํ สุตฺวา ปญฺจหิ โน สหสฺเสหิ อพฺภุตํ โหตูติ อภีโต ราชนิเวสนํ อารุยฺห มาตุลรญฺโญ สนฺติเก ฐิโต คาถมาห

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๘๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ภูริทัตชาดก”