ตตฺถ อภิชิคึสตีติ ยุทฺเธ ชินิตุํ อิจฺฉติ ตตฺถ ยุทฺเธ สเจ โส มํ ชินิสฺสติ อหมสฺส ปญฺจสหสฺสานิ ทสฺสามิ สจาหํ ชินิสฺสามิ มยฺหเมว ทสฺสติ ตสฺมา ตํ พหุํ ธนํ ยาจามิ ฯ ตนฺติ ตสฺมา ตฺวํ มหาราช อชฺช อภิทสฺสนํ ทฏฺฐุํ นียาหีติ ฯ

ราชา เตน หิ คจฺฉามาติ ตาปเสน สทฺธึเยว นิกฺขมิ ฯ ตํ ทิสฺวา อาลมฺพายโน อยํ ตาปโส คนฺตฺวา ราชานํ คเหตฺวา อาคโต ราชกุลุปโก ภวิสฺสตีติ ภีโต หุตฺวา ตํ อนุวตฺตนฺโต คาถมาห

เนว ตํ อติมญฺญามิ สิปฺปวาเทน มาณว

อติมตฺโตสิ สิปฺเปน อุรคํ นาปจายสีติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๘๐๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ภูริทัตชาดก”