เต ปฐมํ จนฺทกุมารสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา อาหํสุ ตาต กุมาร ตุมฺหากํ กิร ปิตา ตุมฺเห มาเรตฺวา เทวโลกํ คนฺตุกาโม ตุมฺหากํ คหณตฺถาย อมฺเห เปเสสีติ ฯ โส กสฺส วจเนน มํ คณฺหาเปตีติ ฯ กณฺฑหาลสฺส วจเนนาติ ฯ กึ โส มญฺเญเวกํ คณฺหาเปติ อุทาหุ อญฺเญปิ คณฺหาเปตีติ ฯ อญฺเญปิ คณฺหาเปสิ สพฺพจตุกฺกํ กิร ยญฺญํ ยชาเปตุกาโมติ ฯ โส จินฺเตสิ ตสฺส อญฺเญหิ สทฺธึ เวรํ นตฺถิ วินิจฺฉเย วิโลปํ กาตุํ อลภนฺโต อถ จ ปน มยิ เอกสฺมึ เวริจิตฺเตน พหู ชเน มาราเปติ โหตุ ปิตรํ ทฏฺฐุํ ลภนฺตสฺส สพฺเพสํ โมจนํ นาม มม ภาโรติ ฯ อถ เน ราชปุริเส อาห เตน หิ เม ปิตุ วจนํ กโรถาติ ฯ เต ตํ อาเนตฺวา ราชงฺคเณ เอกมนฺเต ฐเปตฺวา อิตเรปิ ตโย อาเนตฺวา ตสฺเสว สนฺติเก ฐเปตฺวา รญฺโญ อาโรจยึสุ อานีตา เต เทว ปุตฺตาติ ฯ โส เตสํ วจนํ สุตฺวา ตาตา อิทานิ เม ธีตโร อาเนตฺวา เตสญฺเญว ภาติกานํ สนฺติเก กโรถาติ จตสฺโส ธีตโร อาหราเปตุํ อิตรํ คาถมาห

กุมาริโยปิ วเทถ อุปเสนญฺจ โกกิลญฺจ

มุทิตญฺจ นนฺทญฺจาปิ กุมาริกํ

ปสุ กิร โหถ ยญฺญตฺถายาติ ฯ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๙๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. จันทกุมาร”