ตตฺถ กินฺนุมา น รมาเปยฺยุนฺติ เกน การเณน อิมา ฆาติกาติ อาทิกา จตสฺโส อญฺญมญฺญํ ปิยํวทา จนฺทสุริยกุมารานํ สนฺติเก นจฺจนฺติโย คายนฺติโย มม ปุตฺเต น รมาปยึสุ น อุกฺกณฺฐาปยึสุ ฯ สกลชมฺพูทีปสฺมึ หิ นจฺเจ วา คีเต วา สมา อญฺญา กาจิ ตาสํ น วิชฺชตีติ อตฺโถ ฯ

อิติ สา สุณฺหาหิ สทฺธึ ปริเทวิตฺวา อญฺญํ คเหตพฺพคหณํ อปสฺสนฺตี กณฺฑหาลํ อกฺโกสมานา อฏฺฐ คาถา อภาสิ

อิมํ มยฺหํ หทยโสกํ ปฏิมุญฺจตุ กณฺฑหาล ตว มาตา

โย มยฺหํ หทยโสโก จนฺทสฺมึ วธาย นินฺนีเต

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๑,๙๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. จันทกุมาร”