สคฺคญฺจ ปตฺถยมาโน เตนาหํ ฆาตยิสฺสามีติ ฯ

ตสฺสตฺโถ กึ การณา ปุตฺตสิเนหํ น ชเนมิ น เกวลํ โคตมิยา เอว อถ โข มยฺหํ ปิยา ปุตฺตา จ ตถา อตฺตา จ ปิโย ตุมฺเห จ สุณฺหาโย ภริยาโย จ เม ปิยาเยว ฯ เอวํ สนฺเตปิ สคฺคญฺจ ปตฺถยมาโนติ อหํ ตํ สคฺคํ ปตฺเถมิ เตน การเณน เอเต ฆาตยิสฺสามิ มา จินฺตยิตฺถ สพฺเพปิ เต มยา สทฺธึ เทวโลเก เอกโต ภวิสฺสนฺตีติ ฯ

จนฺทา อาห

มํ ปฐมํ ฆาเตหิ มา เม หทยํ ทุกฺขํ อผาเลสิ

เล่มที่ ๒๘ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒๒,๐๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. จันทกุมาร”